( هدر پین ردیف پین) نوعی اتصال دهنده است که معمولاً از یک ردیف پین فلزی و یک محفظه پلاستیکی یا فلزی مربوطه تشکیل شده است. معمولاً در دستگاه های الکترونیکی برای اتصال بردهای مدار، ماژول ها یا سایر قطعات الکترونیکی استفاده می شود. در اینجا دسته بندی کلی هدرهای پین توضیح داده شده است :
تعداد پین ها: هدر پین را می توان با تعداد پین هایش توصیف کرد. تعداد پین ها می تواند از چند پین تا صدها پین متغیر باشد و تعداد رایج پین ها تک ردیفی، دو ردیفه، سه ردیفی و غیره است.
چینش: هدر پین را می توان بر اساس چیدمان پین های آن دسته بندی کرد. روشهای چیدمان رایج عبارتند از: نوع درج مستقیم (نوع عمودی)، نوع پچ، نوع درج زاویه (نوع زاویه راست) و غیره. پین درون خطی به پایین کانکتور عمود است، پین پچ موازی با پایین کانکتور است و پین Angle با زاویه به پایین کانکتور متصل است.
فاصله پین ها: هدر پین را می توان با توجه به فاصله بین پین ها توصیف کرد. فاصله پین ها معمولاً بر حسب میلی متر (میلی متر) اندازه گیری می شود که فاصله معمول آن 2.54 میلی متر (0.1 اینچ)، 2.0 میلی متر، 1.27 میلی متر و غیره است. انتخاب فاصله پین به نیازهای کاربرد خاص و اندازه قطعه الکترونیکی بستگی دارد.
شکل پین: هدر پین را می توان با توجه به شکل پین دسته بندی و توصیف کرد. شکل های رایج پین شامل پین های گرد، پین های مربعی، پین های چاقویی و غیره است. انتخاب شکل پین معمولاً به طراحی کانکتور و محیطی که در آن استفاده می شود بستگی دارد.
مواد پین: هدر پین را می توان با توجه به جنس پین طبقه بندی کرد. مواد پین متداول عبارتند از برنج، برنز فسفر، فولاد ضد زنگ و غیره. انتخاب ماده بر هدایت الکتریکی، مقاومت در برابر خوردگی و استحکام مکانیکی پین تأثیر می گذارد.
دامنه برنامه: هدر پین را می توان بر اساس دامنه برنامه اصلی آن طبقه بندی کرد. این به طور گسترده ای در تجهیزات الکترونیکی، برد مدار، سیستم تعبیه شده، تجهیزات ارتباطی، سخت افزار کامپیوتر و سایر زمینه ها استفاده می شود.
توجه به این نکته مهم است که توضیحات طبقه بندی هدر پین خاص ممکن است بسته به نیازهای سازنده، استاندارد و خاص متفاوت باشد. هنگام انتخاب و استفاده از هدر پین ، توصیه می شود به مشخصات و اطلاعات فنی مربوطه مراجعه کنید تا از مناسب بودن هدر پین برای نیازهای خاص برنامه اطمینان حاصل کنید.
